تصویر روز ناسا

《شکارچی در قعر》
Orion یک صورت فلکی آشنا است.
موقعیت های ظاهری ستارگان اریون(درکنارهم قرار گرفتن تعدادی ستاره) به صورت دو بعدی الگوی شناخته شده ای را در کاسه آسمان شب سیاره زمین ایجاد می کند.
صورت فلکی Orion ممکن است در این نمای سه بعدی کاملاً تشخیص داده نشود.
این تصویر موقعیت نسبی ستارگان درخشان Orion ، فاصله اختلاف منظر و از جمله داده های موجود در فهرست Hipparcus را بازسازی کند.
دورترین ستاره نشان داده شده النیلام است.
سه خط کمربند جبار را هنگام مشاهده از سیاره زمین تشکیل می دهند که ستاره النیلام یکی از ستاره های وسط خطوط پیش بینی شده است که تقریباً 2 هزار سال نوری از ما فاصله دارد و تقریباً 3 برابر ستاره های کمربند آلنیتاک و مینتاکا است.
اگرچه ظاهراً ریگل و بتلگوز در آسمان سیاره زمین درخشش بیشتری دارند ، اما باعث می شود آلنیلام (در قدر مطلق) درخشان ترین ستاره های آشنا در جبار باشد.
در فهرست Hipparcus ، به دلیل خطاهایی در اختلاف دید اندازه گیری ها متفاوت شده است که برای ستارگان Orion می توانند به خطای فاصله 100 سال نوری یا به همین ترتیب تبدیل شوند.
19 سپتامبر 2020
نویسندگان و ویراستاران: رابرت نمیروف و جری بونل
اعتبار تصویر و حق چاپ: رونالد دیویسون
مترجم:حدیثه کریمی
تصویر فردا: شکستن نور دور

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.